ไข้อีดำอีแดง มีอาการฝ้าขาวปกคลุมลิ้น และตุ่มรับรสโตผิดปกติ

ข่าวที่แพร่กระจาย

ไข้อีดำอีแดง (Scarlet Fever) เป็นโรคที่เกิดจากการติดเชื้อแบคทีเรีย Streptococcus Group A และพบได้บ่อยในเด็กอายุ 5-15 ปี อาการเด่นของโรค ได้แก่ ไข้สูง เจ็บคอ ผื่นแดง และอาการ “ลิ้นสตรอว์เบอร์รี” ซึ่งลิ้นมีตุ่มรับรสที่โตขึ้นและเปลี่ยนเป็นสีแดง อย่างไรก็ตาม ไข้อีดำอีแดง สามารถเกิดขึ้นได้เป็นปกติในบางพื้นที่ โดยเฉพาะในช่วงฤดูหนาวหรือเมื่อติดเชื้อ Streptococcus และอาการ “ลิ้นสตรอว์เบอร์รี” อาจพบได้ในโรคอื่น เช่น โรคคาวาซากิ (Kawasaki disease) ไม่ใช่อาการเฉพาะของไข้อีดำอีแดงเท่านั้น โรคไข้อีดำอีแดงติดผ่านทางละอองฝอยจากการจาม การสัมผัสน้ำลาย น้ำมูก หรือเสมหะของผู้ติดเชื้อ หรือการใช้ของใช้ส่วนตัวร่วมกัน ขอให้ผู้ปกครองป้องกันบุตรหลานจากโรคด้วยการดูแลสุขภาพบุตรหลาน รักษาสุขอนามัยส่วนบุคคล สวมหน้ากากอนามัยเมื่อต้องเข้าไปในที่ที่มีคนรวมตัวกันจำนวนมาก ล้างมือด้วยน้ำ สะอาดและสบู่ หรือใช้เจลแอลกอฮอล์บ่อย ๆ

ผลการตรวจสอบ

สำหรับปี พ. 2568 ข้อมูลจากระบบเฝ้าระวังโรคดิจิทัล (DDS) ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม จนถึง 11 กุมภาพันธ์ 2568 พบผู้ป่วยสะสม 128 ราย อัตราป่วย 0. 20 ต่อประชากรแสนคน ไม่พบผู้เสียชีวิต กลุ่มอายุที่พบมากที่สุด คือ กลุ่มอายุ 5-9 ปี(ร้อยละ 66. 41) รองลงมาคือ กลุ่มอายุ 0-4 ปี (ร้อยละ 22. 66) และ กลุ่มอายุ 10-14 ปี (ร้อยละ 9. 38) ตามลำดับ และจากโปรแกรมตรวจสอบข่าวการระบาด กรมควบคุมโรค พบผู้ป่วยสงสัยโรคไข้อีดำอีแดงเป็นกลุ่มก้อน ในเดือนมกราคม 1 เหตุการณ์ในสถานสงเคราะห์เด็ก ปัจจุบันแนวโน้มการเกิดโรคเพิ่มขึ้นเล็กน้อย เมื่อเปรียบเทียบกับค่ามัธยฐาน 5 ปีย้อนหลังในช่วงระยะเวลาเดียวกัน อย่างไรก็ตาม ยังไม่มีการแพร่กระจายเป็นวงกว้าง

สรุป

จากการตรวจสอบข้อมูลกับแหล่งที่เชื่อถือได้ พบว่าข่าวนี้เป็นข่าวจริง มีหลักฐานยืนยันชัดเจน โดยอ้างอิงจากกรมตรวจสอบข่าวการระบาด, กรมควบคุมโรค

ข้อมูลจาก ศูนย์ต่อต้านข่าวปลอม